บทที่ 163

ไอราและไลลามองลูน่า มาร์กาเร็ตเดินวนอยู่ด้านนอกไดเนอร์ โทรศัพท์แนบหูแน่น ขณะที่อีกฟากของโต๊ะ อิซาเบลลาก็ยังพร่ำเรื่องเงินไม่หยุด ราวกับแผ่นเสียงตกร่อง

“พวกเธอสองคนฟังฉันอยู่บ้างไหม” อิซาเบลลาสะบัดเสียงใส่

“ไม่” ไลลาตอบโดยไม่เงยหน้า “แล้วก็ไม่มีใครบังคับฉันได้ด้วย”

อิซาเบลลากระชากเอกสารกำหนดการบิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ